यो कस्तो दुरी?

मेरो गोरेटोको अन्त्यमा
प्रीय तिमी मलाइ पर्खिरह्यौ
म आगडी बढी रहदा
गोरेटो लम्बिरह्यो
तिमी सम्म पुग्नै नसकिने
यो कस्तो दुरी?

यात्रा भित्र भेटिएका
केही खुशीका पलहरुमा
प्रीय तिमी सङ्गै हराउन खोज्दा
एक्लोपनमा गुट्मुटीरह्यो
खुसी बाध्न उठेका हर्षहरु
तिमी सम्म पुग्नै नसकिने
यो कस्तो दुरी?

र बिछिप्त हुदै मन
प्रीय तिम्रो यादमा तड्पीरहदा
मेरो पिडा सङ्गै तिम्रो आशु बहिरयो
ती आशु पुछ्न बढेका मेरा हातहरु
तिमी सम्म पुग्नै नसकिने
यो कस्तो दुरी?

computer world sayeri

some of the poem that i wrote. looks funny but it is created in the 1 hr lunch time to pass the time and for fun. i am a programmer so i try to use computer term i think every body easily understand.

क्या मे mouse हु जो तुम् हर बख्त उङुलियोपे नचति हो

या फिर् keyboard हु हर बात् बात् पे दबाति हो

कैसे भुला मैने firewall on कर्ना

तुम् मेरे life मे virus कि तरह् आया

पुरि system पे अप्ना रौनक् जमया

मैने repair भी किया

qurentine भी किया

कुच असर नहि हुवा

आब तो एकी option बाकि है

क्या वो भी दबादु क्या

(i think everybody knows the option. if not then option is ctrl+shift+delete)

this the line i wrote for one of my friend everybody says her that she looking cute yesterday.

कल तुम् इतनी cute थि

screen पे तुम् हि नजर आता था

type करु तो लग्ता था तुमरि चेहेरा बिगर जाता था

programming कर्ने का मन नहोके भी कर् रहाथा

साला आज पता चला कि कल मेरे programming मे पुरे bug था

अरे यार् इतना cute हो के मत आया करो

कल मेरे पुरे दिन हि बेकार हो गया

सम्झौता

मेरो घर नै बाङ्गिने गरी आगडीनै हात्ति दुब्ने खाल्दो बनाउने त्यो बाधी निम्त्याउने बिष्णुमती आज पानी माग्दै चिच्याईरहेको देख्दा मलाई खुचिन् भन्न मन लाग्छ र उ पनि मैले नाक थुनेर त्यहा हिड्दा खुचिन् भन्दै होला।

याद छ आझै पनि, त्यो हरे बर्ष आउने बाधी। घर भित्र सम्म पानीले पोखरी बनाउथ्यो आधा सरीर दुब्ने गरी। स्कुल जादा बोकेर लानुपर्थ्यो नत्र लुगै सबै भिज्थ्यो। तेहि बाधीको पानी मेरो कान भित्र पसेर मेरो कान पाकेको थियो तेस्को आसार आजसम्म पनि छ। मरो दाहिने कानले राम्रो सङ्ग सुन्दैन। र मैले पनि मज्ज ले बदला लिये हरेक दिन म त्यसलाई दुर्गन्धित बनाइ दिन्छु। सबैको आगडी बिचरा बन्न बाध्य परिदिन्छु र उ मलाई नाक थुनेर हिदाउन सफल भईरहेछ।

कहिले सम्म यो दोन्ध। अब हामी दुबै पानीको हाहाकारमा बाचिरहेछौ। म पिउनको लागि उ बगाउनको लागि, सयेद अब सम्झौता गर्ने बेला आएको छ उ र म।